شیخ نمر باقر النمر سال 1959 در “عوامیه” واقع در استان القطیف عربستان، دیده به جهان گشود؛ دارای یک فرزند پسر و سه دختر بود و زمانیکه در با داشتگاه ریاض بود، همسر خود را به دلیل بیماری سرطان از دست داد. تحصیلات آکادمیک را در عوامیه پشت سر گذاشت و پس از آن در سال 1981، برای کسب معارف دینی، عازم شهر مقدس قم در ایران شد. چند سال مسئولیت اداره حوزه امام زمان (عج) در تهران و سوریه را برعهده داشت.

در طول زندگی خود، چندین بار از جانب مقامات سعودی بازداشت شد تا اینکه برای آخرین بار در سال 2012 به برای همیشه بازداشت شد.
در زمان بازداشت و حضور در زندان، چندین بار به ضرب گلوله مقامات سعودی زخمی و بدون معالجه به حال خود رها شد. اولین جلسه محاکمه شیخ در تاریخ 25 مارس 2003 برگزار و 33 اتهام متوجه وی گردید.

سپتامبر 2014 در زندان سیاسی “الحائر” به زندان انفرادی منتقل شد و در 15 اکتبر همین سال حکم ابتدائی اعدام علیه او صادر شد. روز 25 اکتبر، حکم اعدام از جانب دادگاه عالی تصویب شد و به منظور صدور نهائی حکم، پرونده شیخ به “ملک سلمان” –پادشاه سعودی- ارجاع داده شد تا اینکه امروز، آل سعود تیشه به ریش خود زد و در جنایتی آشکار، این روحانی برجسته و آزادی خواه شیعی را به شهادت رساند.

از جمله ویژگی های بارز آیت الله شهید، می توان به موارد زیر اشاره کرد:

صاحب خلقی خوش و بسیار پرتلاش و پایبند به اصول دین و ارزش های دینی
طرفدار گفتگو و مسامحه دینی
حامی زندانیان ستمدیده
خواهان اجرای عدالت و آزادی برای تمام شهروندان
مقابله با فساد اجتماعی
از داعیان اصلاح سیاسی و مخالف ظلم و دیکتاتوری
انتخاب شیوه مسالمت آمیز در اعتراضات و مخالفت ها

از جمله فعالیت های ایشان:

احیاء نقش مساجد، نماز جماعت و نماز جمعه
اهتمام به موضوع قبرستان بقیع
تحکیم حقوق شیعیان
تشکیل گروه مخالفان رشد یافته

دلیل شهادت

اعتراضات شیعیان در عربستان مربوط به یکی دو سال اخیر یعنی بعد از آغاز “بیداری اسلامی” در جهان اسلام و جهان عرب نیست بلکه  در عربستان از زمان روی کار آمدن رژیم آل سعود با کمک انگلیس، با این رژیم مشکل داشته و همواره تنش میان شیعیان عربستان با آل سعود در فراز و نشیب بوده است.

 اما از چند ماه پیش، برای اولین بار اهل سنت عربستان نیز در مناطق مختلف این کشور به ویژه در شهر “البریده” در مرکز عربستان، دست به اعتراضاتی زده و فعالیت رسمی خود برای ساقط کردن آل سعود را آغاز کرده اند زیرا تعداد زیادی از فرزندان سنی مذهب مرکز عربستان، به اتهامات مختلف و بدون محاکمه در زندان به سر می برند.

تا پیش از آغاز اعتراضات اهل سنت در مرکز عربستان، آل سعود همواره اعتراضات در مناطق مختلف را به شیعیان نسبت می داد و آنان را مزدور جمهوری اسلامی ایران می نامید و به این بهانه اعتراضات را سرکوب می کرد اما این دیگر نمی توانست که اهل سنت را هم به ایران نسبت دهد و آنان را مزدور بنامد زیرا همگان می دانند که اهالی بریده درگذشته رابطه خوبی با آل سعود داشته اند.

 بر همین اساس توطئه ای از سوی دستگاه امنیتی سعودی طراحی شد و بر اساس آن درخواست صدور حکم اعدام آیت الله نمر مطرح گردید تا اولا واکنش شیعیان عربستان و شیعیان دیگر کشورهای جهان در برابر صدور چنین حکمی را ببینند، یعنی در صورت سکوت شیعیان به احتمال زیاد این حکم صادر و اجرا شود. دوما با افزایش خشم شیعیان به دلیل مطرح شدن چنین درخواستی، رسانه های سعودی دست به کار شده و افزایش اعتراضات را طایفه ای و مذهبی معرفی کرده و بدین ترتیب یک بار دیگر ناآرامی های موجود در عربستان را هدایت شده از ایران عنوان کرده و به این بهانه تلاش می کند آن را سرکوب کند.

 اما این توطئه آشکار فایده ای ندارد زیرا خشم سراسر عربستان را فرا گرفته و به شیعیان محدود نمی شود. اهل سنت سلفی و اهل سنت معتدل که نزدیک به اخوان المسلمین هستند هم از آل سعود ناراضی هستند. پیروان فرقه اسماعیلیه هم از گذشته از آل سعود دلخوشی نداشته اند. افزایش بیکاری و فقر نیز نارضایتی عمومی را بالا برده و روز به روز بر دامنه اعتراضات علیه آل سعود افزایش می یابد. بدون شک پایان آل سعود در راه است و پس از مرگ «عبدالله بن عبدالعزیز» پادشاه سعودی، وضعیت داخلی عربستان به کلی تغییر خواهد کرد زیرا خود شاهزادگان شاخه های مختلف آل سعود هم با یکدیگر رقابت دارند.

مهدي جان!
سئوالی ساده دارم از حضورت …        من آيا زنده ام وقت ظهورت …
اگر که آمدی من رفته بودم …       اسير سال و ماه و هفته بودم …
دعايم کن دوباره جان بگيرم …       بيايم در رکاب تو بميرم…
بر چهره پر ز نور مهدي صلوات …    بر جان و دل صبور مهدي صلوات …
تا امر فرج شود مهيا بفرست …     بهر فرج و ظهور مهدي صلوات…   

در مورد مهمترین وقایع بیستم صفر در منابع معتبر بیشتر به دو رویداد یعنی خروج کاروان اسرا از شام به سمت مدینه و دوم زیارت جابربن عبدالله انصاری از حرم امام حسین(ع) تأکید شده است و در مورد اینکه در این روز اهل بیت امام حسین(ع)، به کربلا بازگشتند، تردید جدی وجود دارد.

همچنین بر اساس تأکید برخی از محققان، کسی که به همراه جابر در این روز به کربلا آمده، فردی است به نام «عطیه بن سعد بن جناده عوفی کوفی» که به اشتباه در اذهان، او را غلام جابر عنوان کرده اند؛ در حالیکه او یکی از بزرگترین دانشمندان و مفسران اسلامی و از شاگردان عبدالله بن عباس می‌باشد و تفسیری در پنج مجلّد بر قرآن مجید نوشته و از راویان حدیث محسوب می‌شود.

شیعیان بر اساس تأکیدات ائمه معصومین(ع) بر زیارت حرم امام حسین(ع) در روز اربعین، هر ساله در این ایام به سوی کربلا حرکت کرده و حتی پیاده و پای برهنه به زیارت اباعبدالله الحسین(ع) می شتابند و در این روز میلیون‎ها شیعه عراقی و غیرعراقی در این روز بر مزار امام حسین (ع) جمع می‎شوند.

از اعمال روز اربعین که در مفاتیح الجنان به طور مفصل بدان اشاره شده است؛ خواندن «زیارت اربعین امام حسین(ع)» و پس از آن خواندن دو رکعت نماز است.

                 نجوای انوار تابناکی است که تا بی نهایت،

                                 شربت آرام بخش روح عطشناک آدمی است .

                                                                   دعاهایت را در این فصل سرد،

                                                                                               بدرقه جوانی ام کن.

مهدی، نظری به ما عنایت کن
مارا به صراط خود هدایت کن
مهدی! اگر از منتظرانت بودیم
چون دیده ی نرگس نگرانت بودیم
با این همه روسیاهی و سنگدلی
ای کاش که از همسفرانت بودیم

میلاد دوازدهمین گل بوستان امامت و ولایت، امام عصر و الزمان مبارک

السلام ای هم قبیله با دل افتاده ها

السلام ای رنج دیده در زمین کربلا

السلام ای دل بریده از همه دلداده ها . . .

ولادت امام زین العابدین (ع) بر شما مبارک